MIJN MAN WIL HIPPIE WORDEN

20-09-2014
We liggen op de trampoline. Glaasje wijn in de hand. Het is zo'n dag waarop we eindelijk een keer niets te doen hebben en ook niet goed weten wat we met onszelf aan moeten. Buiten schijnt de zon en loopt de themeratuur op tot boven de 20 graden. Over een gezinsuitstap konden we het niet eens worden. De kinderen zitten voor een geïmproviseerde thuisbioscoop in de tuin. We liggen dus op de trampoline, nippend aan de wijn. Starend naar de wolken. Veel wordt er niet gezegd. "Ik wil hippie worden", zegt mijn man opeens. Lachend kijk ik op en zeg dat hij te lang op Ibiza is geweest. Hij was daar onlangs met zijn zoon van zestien om een weekje vakantie te vieren. De een net wat te jong en de ander net wat te oud voor de Ibiza-scene. "Nee serieus", zegt hij. "Op Ibiza leven hordes hippies. Ze wonen allemaal samen en hangen een beetje rond. Kettinkjes verkopen op de markt. Veel meer dan dat doen ze niet". Vergenoegd kijkt hij me aan. "En vergeet de vrije liefde niet", zeg ik. "Ja, dat ook". Mijn gedachten gaan razendsnel. Heeft hij het gevoel dat hij te weinig meegemaakt heeft. Is hij onrustig? Of gaat hij gebukt onder de druk van werk en hypotheek. Wil hij ontsnappen? Ach nee, stel ik mijzelf gerust. Dit is een klassiek voorbeeld van een man in de veertig. Ik neem een slok wijn en draai weer op mijn rug. Ik slaak een zucht en sluit mijn ogen.



OVERZICHT
RUBRIEKEN
RELATIE
VRIENDSCHAP
FAMILIE
BALANS
LIEFDE
contact | zoek